Młynek kawowy - o kibicach i kibolach

Przedruk z Faktów i Mitów.nr19 z 19go maja 2011str.2.(Tygodnika, którego żaden prawdziwy Polak i patriota do ręki nie bierze i pewnie nie wie o istnieniu takowego).PiS broni kiboli, bo polski kibol ma z PiSem zbieżne poglądy - jest katolikiem,narodowcem, rasistą, homofobem i anntysemitą.Odwołuje się do tradycji narodowych i patriotycznych. Do jakiego stopnia stadionowi przestępcy i politycy mogą się polubić, widać na przykładzie Poznania. Tam do Wiary Lecha - stowrzyszenia kiboli -należą urzędnicy miejscy(widywani są na bijatykach, tzw ustawkach, z kominiarkami na głowach), a prez. Grobelny otwarcie broni ich bandyckich zachowań, mówiąc: "Stadion to nie Wersal". Poznań to pierwsze miasto, w którym kibole stanowią realną siłę polityczną - mają własnych prawników i istotne narzędzie nacisku w postaci szantażu. Ten szantaż to bojkot (i zmuszanie do bojkotu) firm, a nawet mediów niesprzyjających Wierze Lecha. Nawet rodzimy klub boi się swojej Wiary... jak ognia, bo każdy sprzeciw może skutkować bojkotem kolejnego meczu (mogą sami nie przyjść i zabronić wejść innym), a co za tym idzie - dramatycznymi stratami w dochodach z biletów.

trzeba oddzielić kiboli od bandytów (bandyci, to może 10% ogółu) - i tych bandytów pozamykać....

pracowałem jako pedagog specjalny w psychatryku - był tam pacjent, którego zamknięto, bo śledził i atakował sportowca (piłkarza) za to, że ten kiepsko grał. 10 lat temu tak się to załatwiało - komuś kiełbasiła się rzeczywistość i atakował sportowca sa swoje własne problemy i trafił do psychiatryka.... a teraz? ktoś taki jest gwiazdą medialną (np. Staruch), choć powinien być zbadany przez psychiatrę.

Pani Ilono - cieszę się, że są dziennikarze, którzy potrafią zaprosić kibica do studia, a nie tylko rozmawiać we własnym gronie - gronie osób nie chodzących na mecze i znających realia stadionowe tylko z artykułów innych dziennikarzy powielających stereotypy umacniane przez jeszcze innych dziennikarzy.
Pierwsza rozmowa o kibolach od dawna, po wysłuchaniu której nie mam wrażenia, że to było spotkanie towarzystwa wzajemnej adoracji (jak np. sobotnie spotkania dziennikarzy z różnych redakcji w Merkurym...).

Brawo panie Jarosławie!